Muiterij van de matrozen van de Duitse Hochseeflotte te Kiel en Wilhelmhafen, 29 oktober 1918

De Duitse volksrevolutie van november 1918 is het resultaat van een misverstand. Op 29 oktober 1918, had de Hochseeflotte in de havens Kiel en Wilhelmhafen gebaseerd, de opdracht gekregen een zelfmoord aanval uit te voeren tegen de Royal Navy voor de Duitse Noordzeekust. Bij de matrozen deed een gerucht de ronde volgens de welke de marine officieren van plan waren een nutteloze aanval uit voeren tegen de Britten om de eer van de Duitse zeemacht hoog te houden. Dit verklaart waarom de bemanningen  van de slagschepen overgegaan zijn tot muiterij : zij weigeren hun dienst te doen, zij doven de stoomketels en hijsen de rode vlag. In de Duitse havens vallen er geen doden of gewonden bij de officieren, in tegenstelling tot wat er in 1917 in Kronstadt en in Sint-Petersburg gebeurd is. Net zoals de Franse muiters uit april - juni 1917, hebben de matrozen gestaakt om niet voor niets te sterven, althans niet om de eer van de hogere officieren te beschermen.

De muiterij is omgeschakeld in revolutie, toen de leiders werden opgepakt. Op 1 november 1918 worden de eerste matrozenraden (soviets) gevormd in Kiel om tegenmaatregelen te treffen. Op 3 november 1918 betogen 3000 matrozen geweldloos op de paradeground van de zeemachtbasis om de bevrijding van hun kameraden te eisen; een militaire patroelje nadert en schiet op de betogers: 9 matrozen worden gedood! s'Anderendaags worden de kazernes door de leden van de soldatenraden ingenomen, zonder tegenstand van de officieren. Militaire en civiele strategiqsche gebouwen worden bezet. Troepen uit Hamburg worden gezonden om de revolutie neer te slaan. Van zodra de soldaten uit Hamburg in het station van Kiel aankwamen werden zij verwelkomd door de matrozen en ontwapend. Velen onder hen verbroederden met de muiters. De revolutie breidt zich uit. De arbeiders van de scheepswerven en van de zware industrie uit Kiel staken uit solidariteit. De linkse partijen trachten de beweging in goede banen te leiden : zij organiseren een tijdelijke Centrale arbeiders- en soldatenraad, de nieuwe beleidspool in Kiel. De vertegenwoordiger van de democratische regering wordt goed onthaald. Het wordt tijd dat de regering inziet dat het moment is aangebroken om effectief de politieke en militaire macht in handen te nemen. De matrozen vrezen nog steeds de komst van legereenheden getrouw aan de Keizer. Daarom gaan zij in groepjes door Noord-Duitsland en daarna in heel Duitsland , en misschien ook in Brussel, om het goede woord te verkondigen.  In de grote Duitse industriële steden worden stakingsraden democratisch verkozen en vervangen de gemeenteraden. De linkse politieke partijen (MSPD en USPD) proberen alsnog de revolutionaire beweging in hun voordeel te leiden. Zij benoemen raden van volkscommissarissen, een socialistische tegenregering. Onafhankelijke socialisten worden bevrijd, en zij zetten hun kameraden aan om alle gevangenen uit de militaire en civiele gevangenissen te bevrijden.